Wystawa tego artysty pt. "Epifanie natury w późno-nowoczesnym świecie" w katowickiej Galerii Szyb Wilson jest kolejnym i w tak krótkim już czasie trzecim w kraju odbywającym się pokazem jego prac. Po polskim debiucie w 2004 r. w Galerii Kaplica przy Centrum Rzeźby Polskiej w Oronsku i właśnie zakończonej indywidualnej wystawie w Galerii Patio przy WSHE w Łodzi, zaczyna się wystawa obecna, pokazująca przeszło sto obiektów artysty. Wyeksponowane są one we wspaniałej i olbrzymiej poindustrialnej przestrzeni architektonicznej Galerii Szyb Wilson, której powierzchnia wystawiennicza jest ogromna. Jest to największa dotychczasowa wystawa, która po przeszło dwudziestoczteroletniej pracy artystycznej Jana de Weryhy-Wysoczańskiego poza granicami Polski, umożliwiona została tutaj poprzez pełne zaangażowanie właściciela galerii, Johana Brosa, gromadząc i pokazując w tym miejscu tak wiele prac artysty. Ciekawa jest pewna zbieżność a mianowicie - wszystkie teraz w Katowicach wystawiane prace powstały również w wielkiej poindustrialnej przestrzeni architektonicznej tylko tyle, że w Hamburgu w Ausbesserungswerk, gdzie przez wiele lat aż dotychczas pokazywane były, jako stała ekspozycja artysty. Obecnie planuje się już następne wielkie wystawy artysty na terenie Polski.

Jan de Weryha-Wysoczański urodził się w Gdańsku w 1950 r. W 1976 ukończył Wydział Rzeźby, Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku w pracowni prof. A. Wiśniewskiego i prof. A. Smolany. Od 1981 roku mieszka i pracuje w Hamburgu. W 1998 został laureatem I nagrody, Prix du Jury w Salonie Wiosennym 98 w Luksemburgu. Brał udział w wielu wystawach, między innymi w Polsce, USA, Niemczech, Luksemburgu, Szwajcarii i Belgii. Ostatnie wystawy to, wystawa pt. "Strenges Holz" w Kunsthalle Wilhelmshaven w Niemczech, wystawa pt. "Drewniany Kubik" w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku w Galerii Kaplica, wystawa pt. "Drewno - archiwum" w Galerii Patio przy WSHE w Łodzi.

"Moja artystyczna koncepcja polega na procesie zgłębienia istoty drewna jako materiału, zrozumienia jego struktury. Interesuje mnie stopień możliwości ingerencji w drewno w takiej mierze, by nie utraciło ono poprzez to niczego ze swej własnej tożsamości."
(Jan de Weryha-Wysoczański)