Prymitywnie oddany biały dzbanek  z czerwonymi gerberami i delikatnymi białymi kwiatami asparagusa umieszczone zostały na błękitnym tle. Centralne ustawienie i prostota formy współgrają z lekkością niezobowiązującego tematu, jakim jest delikatne krótkotrwałe piękno kwiatów, znajdujących się w pełnym rozkwicie. Można porównać tę subtelną, niepozorną martwą naturę do haiku, którego szczególną cechą, a także wielką siłą jest to, że nie ma ono do spełnienia żadnego, konkretnego zadania, że nie zostało napisane w żadnym, określonym celu. Nie znaczy ani mniej, ani więcej niż to, co znaczy dosłownie, gdyż nie posługuje się żadnym ukrytym szyfrem. Jest jedynie słownym zapisem tego wszystkiego, co zarejestrowała wyostrzona, ludzka świadomość w ulotnej chwili przełamywania własnej ograniczoności i ogniskowania się na tym, co obecne wokoło. Niczego nie objaśnia i samo też nie potrzebuje objaśnień.